. . . . . . . . . .
Sorumluluk sevdiğim birşey.. peki ya neden bu karaktersizlik?
Boyumdan büyük umutlar besledim belki sana.. peki neden bu suçluluk?
Seni sen oldugun için sevmek.. peki neden bu yarım kalmışlık?
Oysaki kısır bir bakış açısı değildi bu, sebepsiz değildi hiçbir kelime..
Yine de anlamı azalmayan bir özlemle koşamasamda yürüyebilirim sana..